Сэтгэл гаргаж, зүрхээрээ урлаж юм бичилгүй их удаж.
Яг энэ мөчид л нэг зүйлийг алдсан мэт санагдах, ганцаардах.
June 2013
2 posts
нилээн хэдэн бичвэрийг чинь уншлаа таалагдах нь таалагдлаа зарим нь бас уйтгартай тэгээд дуртай дургүй уншсаар л байсан... тэгээд эцсийн мөчид энэ хүн хэн бэ бас юу боддогийг мэдмээр санагдлаа ер нь уугаасаа хүн хүнээ юу хүсдэг юу боддогийг тэр болгон ойлгохыг хичээдэггүй би лав энэ удаад үнэхээр сонирхсон юм шиг санагдлаа
E-mail чинь тодорхой биш учир ингээд л хариу биччихээс.
Цаг гарган уншсанд баярлалаа.
Би зүгээр л бороо шиг. Нэг өдөр нартайд шиврэнэ. Өөр нэг өдөр аянгатай цахилна. Ийм л хүн. Онц гойд зүйлгүй.
Өөрт чинь сонирхуулчих тийм ийм гэх зүйл байхгүй. ;)
May 2013
4 posts
Эндээс би мөдхөн явлаа.
Эмэгтэй хүн
jagaamaa:Миний хамгийн их сэтгэл гаргаж, бодож урлаж бичсэн бичвэр минь. Гэхдээ хэнд ч таалагдаагүй. Тэр нь гэхдээ надад яагаад ч юм таалагдсан.
Тэртээд үлдсэн, тэртээгээс ирэх цаг хугацаа, орон зай, дуу хоолойг амжиж ядан сийрүүлэв.
Нэлээн эртнийх болов уу гэж харагдахаар хуучирч муудсан модон ор цав цагаан бүтээлгэн дор ээлжит яргалал аль эсвэл шагналаа хүлээн хэвтэнэ. Түүний хажууд өнгө дагуу нэгэн шүүгээ байх аж. Тэр ч бас өөрийн түүхийг өгүүлнэ.
Бүх зүйл хоосорсон. Тиймээс энд хүртэл ийм хоосон болчихсон. Зүрх нь зогссон хүний зүрхний бичлэг шиг.
Гэхдээ нэг л өдөөлтөөр тэр ахин цохилж эхэлнэ. Дүүрч эхэлнэ. Магадгүй энэ нь хэзээ ч үгүй байж магад.
April 2013
3 posts
Миний фейсбүүкээр нэг хүн үргэлж ордог юм байна. Миний мессежүүдийг уншиж, алхам бүрийг минь мэддэг юм байна.
Ват дэ фааак!!!!
“Эрэгтэй хүн (зарим) яг л паразит шиг. Эмэгтэй (зарим) хүний хамаг сайхныг хажуудаа байлгах хугацаандаа сорон сорсоор алга болгодог. Бардам зан, хүсэл мөрөөдөл, гоо үзэсгэлэн. Аажуухан аажууханаар алга болгосны эцэст тэд уйдаж өөр нэгэн эмэгтэйн эрэлд гарна…
Эрчүүд авж байгаагаа мэддэггүй, харин эмэгтэйчүүд үүнийг мэдсээр байж өгсөөр л байдаг…” —Х.Жаргалмаа
Эрчүүд авж байгаагаа мэддэггүй, харин эмэгтэйчүүд үүнийг мэдсээр байж өгсөөр л байдаг…” —Х.Жаргалмаа
Эмэгтэй хүн
Тэртээд үлдсэн, тэртээгээс ирэх цаг хугацаа, орон зай, дуу хоолойг амжиж ядан сийрүүлэв.
Нэлээн эртнийх болов уу гэж харагдахаар хуучирч муудсан модон ор цав цагаан бүтээлгэн дор ээлжит яргалал аль эсвэл шагналаа хүлээн хэвтэнэ. Түүний хажууд өнгө дагуу нэгэн шүүгээ байх аж. Тэр ч бас өөрийн түүхийг өгүүлнэ.
March 2013
3 posts
“Бичих яг л хурьцал үйлдэх шиг…
Эхлээд чи үүнийг хайрынхаа төлөө,
дараа нь найз нөхдийнхөө төлөө,
дараа нь мөнгөний төлөө хийнэ.” —Виржиниа Вүүлф
Эхлээд чи үүнийг хайрынхаа төлөө,
дараа нь найз нөхдийнхөө төлөө,
дараа нь мөнгөний төлөө хийнэ.” —Виржиниа Вүүлф
“Сэтгэлээ дэлгээд ярих найз нөхөдгүй хүн зүрхээ урж иддэг”
—Френсис Бэкон
Танил хирнээ танил биш болсон зам
Гэр сургууль хоёр маань хоорондоо хол ч биш ойр ч биш их саармаг байрлалд бий. Жуков, КтМС лдээ.
Нийтийн тээвэрт явах их дургүй. Цамаан зан биш шүү. Угаас хүлээж зогсох хоорондоо алхаад орчих юм шиг санагдаад, дээр нь хамаг юмаа барьж тэмтэрч явах гэж ядаргаатай. Тэгээд л дүн өвлөөр ч, нар шатсан ч алхана даа.
Ер нь өдөр бүр нэг л замаар явдаг байсан. Уруудаа л уруудаа л өгсөө л нэг мэдэхэд сургууль, ахиад нэг анзаарахад гэртээ ирнэ.
Өнөөдөр харин зам гарах гэж алхсаар байтал өөр газарт хүрээд ирлээ. Одоогоос гурван жилийн өмнө нэг найз дээрээ КтМС-н дотуур байрнаас мөн ч их ирдэг байж дээ. Энд…
February 2013
13 posts
Өөрийгөө толинд харсан чинь нээх эгдүүтэй харагдчихлаа. Яммар ч будаггүй будлиангүй царай. Арзаасан үсээ гурваар дарж сүлжээд баантагтай үсний даруулга зүүчихсэн. Гэрийнхээ халадыг өмсөөд эсгий баабуу углачихсан.
Өө нээрээ нүдний шилээ мартаж болохгүй.
Зовлонгоо яримаар л байх юм. Даан ч болохгүй. Хэнд ч хэлж зүрхлэхгүй яасан ч хэцүүмдээ.
”Хайр дурлал” гэсэн ганц үг эрэгтэй эмэгтэй хоёр хүний хувьд үнэн хэрэгтээ ялгаатай зүйлийг илэрхийлнэ. Эмэгтэй хүн хайр дурлалыг хэрхэн ойлгодог нь илэрхий билээ.
Би тэгж байгаад нэг том нууцаа задланаа. Ерөөсөө
Заримдаа бодох юм хөөрхий муу блог минь миний уур бухимдал, гомдол цөхөрлийг минь агуулж байдаг сав ч юмуу гэж. Блог уншигчдаас ирсэн мэссэжүүдийг уншиж сууж байтал би ер нь их муу үлгэр дуурайл өгдөг хүн бололтой. Хайр байхад итгэхээ байсан, чи зүрхийг минь базлуулдаг, найз нээрээ байдаггүй юм байна лээ!!!
Үнэндээ надад бусдад нөлөөлөх ямар эрх, ямархан зориг байхав. Гэхдээ зүсийг нь нэрийг нь мэдэхгүй хүмүүсээс ижил гуниг амтагдсан нууцхан захидлууд хааяа хааяа ирдэг болжээ.
Аз жаргалыг хүмүүст ярих амархан лдаа. Харин хүлээн зөвшөөрөгдөхгүй үзэл санаа, гуниг зовлон амнаас гарч өгөхгүйм. Ингэж би зүрхээрээ блогтоо сийлэн үлдээдэг юм. Бусдаар би ганцаардмал биш байхаа гэж найддаг. Хов хоосон атлаа итгэхгүй тэгсэн авч найдлага тасардаггүйтэй ижил.
Хосууд заримдаа нэг оронд битгий хэл нэг гэрт багтах хэцүү санагддаг. Гэсэн хэдий ч гэртээ хэзээ ч нам жим байх хэрэггүй гэж боддог. Бие биетэйгээ дугармааргүй байвал телевизор, угаалгын машин, тоос сорогч аль эсвэл хөгжим дугарга. Арай л өөр байх болов уу гэж найддаг юм. Өөр өөр тийшээ хараад орондоо хэвтсэн ч ядаж нөмөрч байгаа хөнжилд нь толгойгоо наагаад хэвтэхэд сэтгэл уужирдаг. Ер нь хайр сэтгэл, хамтын амьдралд цагаа олсон буулт шиг гол зүйл байдаггүй юм шиг санагддаг даа.
